Laten we eerlijk zijn: sinds ik met Karo-line ben gestart, is mijn brein een tikkeltje… ontspoord. Herken je dat? Je loopt door de supermarkt voor een pak melk, maar in plaats van de houdbaarheidsdatum te checken, ben ik onbewust de mevrouw bij de kassa aan het scannen.
Niet op een griezelige manier, beloofd! Maar mijn brein schreeuwt dan: “Oh, die kleur haalt haar ogen zó op!” of “Meid, die broek die je daar vasthebt? Die zou jou echt zioooo goed staan!”
Uiteraard houd ik mijn mond (ik wil niet dat mensen de security bellen), maar het is sterker dan mezelf. Ik zie geen mensen meer, ik zie vormen, visies en mogelijkheden. Mijn passie heeft mijn oogkleppen afgezet, maar er een mode-filter voor in de plaats gezet.
De Pyjama-Paradox
Betekent dit dat ik zelf 24/7 als een gestreken model door het leven ga? Hell no.
Laten we die droom even doorprikken: ook ik heb dagen dat mijn “outfit” bestaat uit een legging die zijn beste tijd heeft gehad en een topje waar de vlekken nog net niet opzitten. Of dat ik de hele dag in pyjama rondloop omdat comfort op dat moment gewoon mijn beste vriend is. Soms grijpen we nu eenmaal sneller naar die zachte joggingbroek dan naar die high-fashion blazer.
Trots voor de spiegel
Maar dan komt dat moment. Je doucht de pyjamadag van je af, trekt die ene set aan die wél klopt, en je kijkt in de spiegel. BAM. Trots. Dat gevoel van: “Ja, dit ben ik.”
Dat is precies waarom ik doe wat ik doe met Karo-line. Omdat kleding niet alleen maar ‘stof’ is, maar een manier om je brein (en je humeur) een boost te geven. Of je nu in je comfortabele cocon kruipt of de wereld verovert in een power-outfit: het gaat erom dat jij je er goed in voelt.
Dus, ben ik de enige die mensen stiekem een ‘mentale restyling’ geeft bij de bakker? Of doe jij dit ook? Laat het me weten in de comments (ik beloof dat ik niet zal oordelen over je pyjama!).
Liefs Karolin en Tom
