Menu Sluiten

Over wallen, pubers en ons plekje onder de zon

Ken je dat gevoel? Dat je rondloopt als een kip zonder kop, met wallen tot op je knieën en een lichaam dat op automatische piloot staat? Al moet ik toegeven dat die piloot de laatste tijd vaker staakt dan werkt. Het is vakantie, wat betekent dat er hier ook nog drie pubers rondlopen. Meestal houden ze zichzelf wel bezig, maar soms lijken ze er hun missie van te maken om elkaar (en ons) flink tegen te werken.

Ondertussen zitten we met ons hoofd – en onze handen – volop in de verbouwing van ons huisje. De kamers van de boys schieten aardig op: de muren zijn geschilderd, nu alleen de bureaus nog afwerken en ophangen. Daarna volgt het leukste deel: de styling met sfeerverlichting en de juiste accenten. En dan? Dan is eindelijk onze eigen kamer aan de beurt.

Natuurlijk moet er ook een plekje komen voor Karo-line. Ik palm de garage in, wat weer een nieuwe puzzel oplevert: waar laten we in hemelsnaam alle spullen die daar eerst stonden? Het is momenteel één grote wirwar van dozen, gereedschap en dromen.

Tussen het klussen, het zwoegen en de chaos door, zoeken Tom en ik elkaar gelukkig regelmatig op. Even samen zagen, even vloeken op de situatie, maar uiteindelijk eindigen we altijd met een dikke knuffel om elkaar gerust te stellen.

Want we weten: alles komt goed. We hebben eindelijk ons eigen huisje en ons welverdiende plekje onder de zon op het Zonderschot.


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *